मैया*

वितळणाऱ्या हिमनदीतून
पारदर्शक पाण्याच्या थेंबांचा
टिपटिप पडणारा मोतीसर

खडककड्यांच्या विशाल वक्षावर
रुळणारे, वळणारे, खेळणारे
तिच्या प्रवाहाचे चकाकते चंद्रहार

शाळा सुटल्याच्या आनंदाने
खळखळून हसणाऱ्या, नाचणाऱ्या
बालिकांसारखे ते अवखळ ओढेनाले

असहाय्य भक्ष्याच्या शोधात 
सरपटणाऱ्या अजगरासारखा
तिचा बलदंड, गतिमान, भयानक ओघ

एकमेकांना पाहताच धावून
गळामिठीत आपलं स्वत्व अर्पण करणाऱ्या
प्रेमिकांसारखे तिचे संगम

शांत, प्रसन्न, विपुल, विचारशील
गावांतून, शहरांतून वळणे घेत
गावकऱ्यांच्या उपेक्षेचे असंख्य कलंक भाळी घेऊन

दैनंदिन आरत्यांचा कर्कश जल्लोष
सहिष्णुतेने सहन करीत
संथ वाहणारं तिचं विशाल पात्र

वळणावळणावर नाव बदलणाऱ्या
हिमालयातल्या त्या नदीची
ही अनेक रूपं मी पाहिली आहेत

पण तिच्या अंगाखांद्यावर खेळणाऱ्या तिच्या लेकरांना 
एकाच नावाने तिची ओळख आहे…
मैया