आयुष्य

असेही काही महाभाग जगतायत
ज्यांचं इंजिन रुळांवरुन निखळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

अडीअडचणींच्या चिखलात घसरून
ज्यांच्या अंगातलं चिरगूट मळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

भुकेलं खंगलेलं दारिद्र्य दिसताच
ज्यांचं भरलेलं पोट ढवळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

अन्यायाच्या आसुडांचे फटके ऐकताच
ज्यांचं रक्त त्वेषाने उसळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

प्रेमाची ओढ अनावर होताच
ज्यांनी प्रेयसीला मिठीत आवळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

विरहाच्या वेदनांनी विकल होऊन
ज्यांचं हृदय कधी विव्हळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

अंगणात खेळणाऱ्या मुलांच्या गलक्यात
ज्यांनी आपलं हसू कधी मिसळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

थकलेलं सुकलेलं वार्धक्य पाहून
ज्यांचं मन कणवेने कळवळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

संध्याकाळी समईच्या शांत उजेडाने
ज्यांचं अंतरंग कधी उजळलंच नाही
आयुष्य त्यांना कधी कळलंच नाही

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s