गर्ता*

माझ्या ह्या वेडामुळे
मला सत्य दिसतंय
की सत्याकडे पाहून
मला वेड लागलंय?

माझ्या ह्या विषण्णतेमुळे
मला जगाच्या यातना कळल्यायत
की जगाच्या यातना साहून
मी विषण्ण झालोय?

माझा हा एकाकीपणा
गर्दीतही मला अनोळखी करतोय
की अनोळखी लोकांची ही गर्दी
मला एकाकी करून टाकतेय?

माझा हा स्वार्थीपणा
तुला निर्दय व्हायला भाग पाडतोय
की तुझ्या निर्दय वागण्याने
मी आणखी स्वार्थी झालोय?

माझी कल्पनाशक्ती लोपल्याने
मला हा थकवा आलाय
की माझ्या थकव्यामुळे
माझी कल्पनाशक्ती शमलीय?

इतकी दमलीयत माझी पाउलं
ती अंतहीन चालण्यामुळे
की एका ठिकाणी इतका वेळ थांबल्याने
पाउलं चालणं विसरलीयत?

हे अथांग अवकाश
माझे रिक्त कोरडे डोळे निरखतंय
की माझे डोळे निरखतायत
त्या अथांग रिक्त अवकाशाची
गर्ता?

उमाळा*

इच्छांची इच्छाच संपून गेलीय
हव्यासांचा हव्यासही निवळलाय
गरजांची गरजही राहिली नाहीये
आता मला बोचतंय हे निष्फळ औदासीन्य

कामनांची कामनाच होत नाहीये
भूक तहानही पार पळालीय
कल्पनांची कल्पनाही उरली नाहीये
आता फक्त उरलंय हे शापित औदासीन्य

आकांक्षांची आकांक्षा अदृश्य झालीय
विरहाचा विरहही विरून गेलाय
झुरण्यासाठीचं झुरणंही झरलंय
आता मला जाळतंय हे जळतं औदासीन्य

तल्लफेची तल्लफ तडीपार झालीय
वासनांच्या वासनेची वासलात लागलीय
हुरहुरींची हुरहूरही हरवून गेलीय
राहता राहिलंय हे अमर्याद औदासीन्य

ओढींची ओढही ओसरून गेलीय
खाजेची खाजही खूप कमी झालीय
कंटाळ्याचाही कंटाळा आलाय
आता मला पिडतंय हे असह्य औदासीन्य

आता मी शोधतो आहे
एक लालसा, एक उद्युक्ती, एक चेतना
एक क्षुधा, एक उत्सुकता, एक प्रेरणा

माझ्या उदास मनाला
आता हवा आहे एक नवा ध्यास
एक नवा उमाळा