नवी कविता

गोंगाट May 16th, 2021

भरतीच्या लाटा जेव्हा
खडकांवर खळाळतात
तेव्हा समुद्र काय म्हणतोय
ते मला समजतं

गगनचुंबी धबधबा जेव्हा
गर्जना करत कोसळतो
तेव्हा नदीला काय म्हणायचंय
ते मला उमजतं

रिमझिम पाऊस जेव्हा
पानाफुलांवर टपटपतो
तेव्हा ढगाच्या मनातलं गुपित
मला लगेच आकळतं

मंद वाऱ्याची झुळूक जेव्हा
खिडकीतून हळूच खुणावते
तेव्हा हवेशी होणारं हितगुज
माझ्या मनाला भावतं

झाडफांद्यांत लपलेला कोकीळ
जेव्हा भैरवी आळवू लागतो
तेव्हा सारा निसर्गच जणू
माझ्याशी संवाद मांडतो

पण हाडामांसाचा माणूस जेव्हा
अनोळख्या भाषेत ओरडतो
तेव्हा मात्र मला केवळ
गोंगाट ऐकू येतो